Kör Çıban

Özellikle sırt, ense veya yüzde meydana gelip, kıl diplerinin iltihaplanmasıyla beliren bir çeşit çıbandır. Küçük, kırmızı ve sert bir şişliktir.

 Büyüdükçe, ağrı artar, fakat çoğu zaman baş verme görülmez. Kör çıbanları kesinlikle sıkmamak ve kurcalamamak gerekir.
------------------------------------
Tıbbi Tedavi

Ender rastlanmakla birlikte, bazen çıban büyür ama patlamaz. Bu durumda, bir doktor tarafından delinerek boşaltılması gerekir. Çıbanın yayılmasından kuşkulanıldığında antibiyotik de kullanılır.

Bir insanda art arda çıban çıkması şeker hastalığının ya da başka bir hastalığın belirtisi olabilir; zaman geçirmeden doktora görünmekte yarar vardır.

Çıbanla birlikte ateşin de yükselmesi, doktora gitmeyi gerektiren bir nedendir. Çok küçük çocuklar ile çok yaşlılardaki çıbanların da doktora gösterilmesi yerinde olur.

Ayrıca çıbanları kendi yöntemimizle tedaviye kalkışmayın, sözgelimi evde kullanılan dezenfektanlrla temizlemeyin, tahrişe yol açarsınız.

Sıkmak

Küçük çıbanlar sıkılarak çabucak iyileştirilebilirse de hiç dokunmamak daha iyidir. Büyük ve ağrılı çıbanlar ise asla sıkılmamalıdır. Kendi kendilerine patladıktan sonra, yeniden iltihaplanmalarını ve iltihabın başka yerlere bulaşmasını önlemek için, küçük bir yara bandıyla üstleri örtülüp, iz bütünüyle geçinceye kadar bant hergün değiştirilmelidir.

Çıban Bakımı

Çıbanlara dokunmak ya da sıkmak, iltihabın yayılmasına neden olacağı için çok sakıncalıdır. Çıbanlar genellikle birkaç gün içinde kendiliklerinden baş oluştururlar. Ama çıbanın daha çabuk baş yapması istenirse, şu yönteme başvurulabilir: Çıban ya sıcak suyla yıkanır ya da üstüne sıcak suya bastırılmış bez konur. Sıcak su, baş oluşturmasını hızlandırmasının yanı sıra, ağrıyı da azaltır. Ayrıca çıban tedavisinde kullanılan merhemlerden sürüp, üstünü gazlı bezle kapatmak da yararlı olabilir.

Belirtiler

Önce deri kızarır, duyarlı hale gelir. Bir süre sonra ortasında, içinde irin bulunan bir çıban başı görülür. İrin ölü mikroplar, ölü akyuvarlar ve doku artıklarından oluşan akışkan bir maddedir. Çıban gözkapağı, burun ve kulak gibi derinin gergin olduğu yerlerde oluşursa, çok ağrı yapar.

Çıban yapan başlıca bakteri stafilokok’dur. Bu bakteriler, herhangi bir hastalık yapmadan, deri yüzeyinde de bulunabilirler. Deride tahriş gibi nedenlerle, kıl köklerine girebiecekleri çatlaklar olursa, çoğalıp çıban olurlar.

Kötü beslenenlerde, bünyesi zayıf olanlarda, alkoliklerde, kansızlarda, beden direnci düşük kişilerde sık sık çıban çıkabilir. Çok yağlı yemek yiyenlerde de deri yağlanacağı için, kıl köklerinde iltihaplanma sık görülebilir.

Şeker hastalarında kan şekeri fazla olduğundan şekerce zengin dokularda (bu arada kıl kökünde) bakteriler hızla çoğalabilir; bu  da sık sık çıban çıkmasına neden olur. Uyuz ve egzama gibi deri hastalıklarında da kıl köklerinin iltihaplanması kolay olduğu için çıbanlar oluşur.

Tedavi

Küçük çıbanların tedavisi, bulunduğu bölgenin temiz tutulmasına, tahriş edilmesinin önlenmesine ve antibiyotik merhemler uygulanmasına dayanır. Özellikle yüzde çıkan büyük çıbanlar kan zehirlenmesine (septisemi) yol açabilir. Eğer hastalık ıle ilgili önlemler alınmazsa 'sepsis'e kadar gider vücudundaki zehirli kan.

Çıban veya Fronkül, bakteriyel enfeksiyon; deride oluşan ağrılı, şiş apseye verilen isimdir.

Genellikle, bir kıl keseciğine ya da yağ bezi kanalına giren Staphylococcus aureus bakterisinden kaynaklanır. Dokunulduğu zaman ele çok sert gelse de, gerçekte irinle doludur. İrinin birikmesi komşu sinirler üzerine baskı yapar ve iltihaba yol açar. Çıbanlar genel olarak, bir yere sürtünen bölgelerde, sözgelimi boyun, yüz, kulak, kol ve bacaklarda oluşur; ama bedenin her yerinde de görülebilir.

Ortasında kıl ostiumuna uyan bir yerde beyaz veya gri bir tıkaç gösteren fındık veya ceviz iriliğinde akut inflamasyon gösterir. Küçük fronküllerde nemli ısı drenajı artırır ve yeterli görünmektedir.

Zamanla tıkacı atılır ve içindeki cerahat boşalır. Büyük fronküllerde ise drenaj gerekir. Gerek lokal gerekse sistemik nedenler ile çok sayıda fronkül gelişmesine veya sık sık nüksetmesine fronküloz denir. Fronkül her bölgede bulunabilir.

Dış kulak yolu

Dış kulak yolunun kıkırdak kısmındaki kıl köklerinde stafilokoklarla meydana gelir. Başlangıçta ağrı ile başlar, sonra ateş ve kırgınlık meydana gelir. Dış kulak yolunun hareket ettirilmesi ile (çiğneme v.s.) ağrı artar. Başlangıçta kızarıklık, daha sonra şişlik ve fronkül gözlenir. Tedavide, antibiotik verilir, ileri vakalarda drene edilir.

Yorumlar